دیدگاه اهل سنت نسبت به حضرت علی(ع)
1399/2/27
دیدگاه اهل سنت نسبت به حضرت علی(ع)
حب وعشق به خاندان رسول اکرم(ص) یکی از پایه‌های اصلی اتحاد مسلمانان است که دشمنان اسلام و مسلمین همواره درصددند تا با ایجاد اختلاف در همین امر به نوعی بذر کینه و اختلاف بین مسلمانان را بنیان بگذارند، در این راستا خبرگزاری ایکنای کردستان در گزارشی به بیان دیدگاه اهل سنت در مورد جایگاه حضرت علی(ع) پرداخته است.
 حب وعشق به خاندان رسول اکرم(ص) یکی از پایه‌های اصلی اتحاد مسلمانان است که دشمنان اسلام و مسلمین همواره درصددند تا با ایجاد اختلاف در همین امر به نوعی بذر کینه و اختلاف بین مسلمانان را بنیان بگذارند، حضرت علی(ع) خلیفه چهارم اهل سنت و امام اول شیعیان یکی از خاندان و اهل بیت پیامبر اسلام بوده که الگوگیری از این بزرگ مرد اسلام می‌تواند ریشه تمام کینه‌ها و دشمنی‌ها را بین مسلمانان بخشکاند. در این راستا خبرگزاری ایکنای کردستان در گزارشی به بیان دیدگاه اهل سنت در مورد جایگاه حضرت علی(ع) پرداخته است.

حضرت علی «ع» از منظر خلفا و صحابه
جناب ابوبکر(رض) در مورد حضرت علی(ع) بیان می کند؛ هرکس دوست دارد به مردی بنگرد که نزد رسول خدا «ص» عظیم ترین منزلت را داشت و قرابتش نیز به آن جناب نزدیک تر و دخالتش در رفع حوایج آن جناب و بی نیازی خودش از دیگران بیشتر بود به این مرد یعنی علی نگاه کند.( کنزالعمال، ج ۱۳، ص ۱۱۵)
جناب عمر(رض) نیز عنوان می‌کند: «مانند علی کسی حق دارد که تکبر ورزد و به خود ببالد. به خدا سوگند اگر شمشیر او نبود، اساس اسلام استوار نمی شد. و علاوه بر آن او داناترین فرد این امت در امر قضاست و با سابقه‌ترین و شریفترین آنان است. «طبقات ابن سعد، ج ۲، ص ۳۳۷)
سخن بزرگان اهل سنت در مورد حضرت علی(ع)
شیخ محمد عبده یکی از بزرگان اهل سنت و فقیه و حقوق دان مصری در کتاب دانشنامه اسلامی خود با عنوان شرح نهج البلاغه عبده بیان می‌کند؛ «در میان دانشمندان و سخن شناسان زبان و ادبیات عرب کسی نیست که به عظمت علی «رض» اعتراف نکند. کلام امام علی بن ابی طالب پس از کلام خدا و پیغمبرش، شریف‌ترین و برترین سخن و محتوا را دارد. هنگامی که پاره ای از عبارات نهج البلاغه را با دقت می ‌خواندم صحنه‌هایی در نظرم مجسم می گشت که شاهد زنده‌ای برای پیروزی نیروی سخن و بلاغت بود. آنجا که دل‌ها با برهان حقایق آمیخته می‌گشت، و سپاه سخنان محکم و نیرومند، چنان به درهم شکستن باطل و یاری حق به پا می خواست که هر شک و باطلی را نابود می‌کرد. قهرمان میدان که پرچم پیروزی را به اهتزاز در آورده بود، امیرالمومنین علی بن ابی طالب بود». (شرح نهج البلاغه عبده، ص ۳)
عزالدین ابوحامد ابن ابی الحدید در کتاب (مقدمه شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید) بیان می کند؛ «اگر علی را در مورد خصائص اخلاقی و فضائل نفسانی و دینی بنگری، او را سخت درخشان و بر اوج شرف خواهی دید. اما در مورد شجاعت چنان است که نام همه شجاعان پیش از خود را از یاد مردم برده است و نام همه کسانی را که پس از او آمده اند را محو کرده است... اما از نظر جود و سخاوت، حال علی «رض» در آن آشکار است. روزه می گرفت و با آنکه از گرسنگی سست می شد، باز خوراک و توشه خود را ایثار می فرمود و آیات نهم و دهم سوره انسان درباره او نازل شده است که می فرماید:« و خوراک را با آنکه دوست دارندش به درویش و یتیم و اسیر می خورانند، جز این نیست که می خورانیم شما را برای رضای خدا و از شما پاداش و سپاسگذاری نمی خواهیم».( مقدمه شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج۳،ص ۵)
صبحی صالح از دیگر اندیشمندان اهل سنت در کتاب (مقدمه شرح نهج البلاغه صبحی صالح) بیان می کند: « هیچ مسلمانی نیست که خویشاوندی نزدیک و منزلت ویژه پسرعموی پیامبر اکرم «ص» حضرت علی کرم الله وجهه را نزد آن حضرت نداند... علی کرم الله وجهه در حمایت از پیامبر «ص» قدمهایی برداشت که پهلوانان از آن عاجزند و قدمها می لغزند... باارزش ترین مقامها در تاریخ به نام او ثبت شد. جنگاوری روز بدر، کشتن عمرو بن عبدود در غزوه خندق، پایداری و وفا در غزوه احد و حنین و پرچمداری روز خیبر امتحان خوبی بود» (مقدمه شرح نهج البلاغه صبحی صالح، ص ۱-۲)
کتاب «سیمای علی (رض) از منظر اهل سنت»
مولوی محمد برفی نویسنده کتاب «سیمای علی (رض) از منظر اهل سنت» در مقدمه این کتاب می نویسد: «در میان ستارگان تربیت شده مکتب رسول اکرم «ص» بعضی همچون امیرالمومنین علی بن ابی طالب «رض» از درخشندگی ویژه ای برخوردار می باشند. چون علی «رض» یگانه شاگرد مکتب اسلام بود که از آغاز نوجوانی در خانه وحی بالندگی یافت و پا به پای پیامبر رحمت در همه مراحل دشوار ایام بعثت و کینه توزی های قریش، لحظه ای رسول خدا را تنها نگذاشت. او نه تنها در لیلة المبیت سودای جان بر سر عقیده نمود و به عوض پیامبر «ص» بر بسترش خوابید، بلکه در تمام مدت سه سال محاصره رسول و یارانش در شعب ابوطالب، از بیم آن که مبادا دشمن عنود، به قصد جان پیامبر «ص» شبیخون زند، به دستور پدر بارهادر نیمه شب جای خواب خود را با پیامبر «ص»عوض کرد تا اگر خصم کینه توز از کمین درآید، رسول خدا محفوظ بماند. و این چنین با فداکاریها و از خودگذشتگی ها توانست به مقام برادری پیامبر اکرم «ص» در پیمان مواخاة دست یابد و با فاطمه دختر پیامبر «ص» ازدواج نماید.»
گفتنی است؛ در فصل اول این کتاب به مناقب حضرت علی «ع» از منظر پیامبر اکرم به روایت اصحاب ایشان در منابع روایی اهل سنت پرداخته شده است. در فصل دوم ارتباط حسنه یاران پیامبر «ص» با علی «ع» و مناقب او از زبان یاران پیامبر بررسی شده است. در فصل سوم نظر فقها و صاحب نظران روایی اهل سنت در ارتباط با آن بزگوار نقل شده است. همچنین موضع گیری های فقهای بزرگ اهل سنت در برابر بنی امیه و بنی عباس و دفاعی که آنان از خاندان علوی نموده اند، آورده شده است.
همچنین در فصل چهارم دیدگاه صاحب نظران کلامی اهل سنت درباره حضرت علی «ع» بررسی شده است. فصل پنجم نیز به سیمای علی «ع» از منظر شاعران فارسی زبان اهل سنت اختصاص یافته است. در فصل ششم به نظرات عرفای بزرگ اهل سنت راجع به علی «ع» پرداخته شده و این مطلب به اثبات رسانده شده که اکثر اهل سنت، منشا عرفان خویش را در ولایت علی جسته اند و از کرامات او سخن گفته اند و او را سرور اولیاء دانسته اند. در فصل هفتم نیز به سیره علی «ع» در کتب تاریخی اهل سنت پرداخته شده و همچنین نظرات مورخین و صاحب نظران سیاسی اهل سنت درباره امام علی «ع» بررسی شده است.
انتهای پیام
منبع : ایکنا


آخرین کتاب ها